შენახვა


გადაგზავნა

დაკომენტარება

რა­ტომ არის სა­ჭი­რო, დილა ამაღ­ლე­ბუ­ლი გან­წყო­ბით და­ვი­წყოთ?

საზოგადოება
წყარო:  გურიის მოამბე / http://guriismoambe.com/ 
სტატიაში გამოქვეყნებულ მასალაზე პასუხისმგებელია ავტორი გამოცემა
ინფორმაციის გავრცელებას უზრუნველყოფს სააგენტო REGIONS.GE
 15 ოქტომბერი 2019

იყო წარ­მა­ტე­ბუ­ლი, აის­რუ­ლო სურ­ვი­ლე­ბი, მი­აღ­წიო და­სა­ხულ მიზ­ნებს, ეს ალ­ბათ ნე­ბის­მი­ერ ადა­მი­ანს უნდა, - ზოგს ეს მარ­ტი­ვად გა­მოს­დის, ზოგს - რთუ­ლად, ან სა­ერ­თოდ არა, რა­საც შემ­დგომ სა­კუ­თარ უიღ­ბლო­ბას მი­ა­წერს... არა­და, არც კი იცი­ან, რომ ყვე­ლა­ფე­რი ისევ მათ ხელ­თაა და სამ­ყა­როს თა­ვის­კენ შე­მობ­რუ­ნე­ბა შე­უძ­ლი­ათ...

და­ი­წყეთ დილა ამაღ­ლე­ბუ­ლი გან­წყო­ბით

რა­ტომ არის სა­ჭი­რო, დილა ამაღ­ლე­ბუ­ლი გან­წყო­ბით და­ვი­წყოთ, ამა­ზე რა­მაზ გი­გა­უ­რის პა­სუ­ხი ასე­თია: „დილა ბევრ მო­ძღვრე­ბა­ში, მი­თო­ლო­გი­ა­სა თუ რე­ლი­გი­ა­ში დღის ძა­ლი­ან მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი მო­ნაკ­ვე­თია. დი­ლის ლოც­ვას, რი­ტუ­ალს, ვარ­ჯიშს უდი­დე­სი დატ­ვირ­თვა აქვს. და­სავ­ლეთ­ში ახა­ლი დღე ღა­მის 12 სა­ათ­ზე იწყე­ბა, აღ­მო­სავ­ლე­თის ბევრ ქვე­ყა­ნა­ში კი ახა­ლი დღე მზის ამოს­ვლი­სას დგე­ბა. მზის ამოს­ვლა უდი­დე­სი სას­წა­უ­ლია, რად­გან ადა­მი­ა­ნებს თა­ვი­დან­ვე მი­აჩ­ნდათ, რომ მზის ამოს­ვლას მათ­თვის ახა­ლი სი­ცო­ცხლე, ახა­ლი შან­სი და გა­მარ­ჯვე­ბა მოჰ­ქონ­და.

რო­დე­საც მეღ­ვი­ძე­ბა, სა­კუ­თარ თავს წარ­მა­ტე­ბას ვუ­სურ­ვებ ხოლ­მე - დღის ასე­თი და­წყე­ბა ჩემ­თვის ერ­თგვა­რი რი­ტუ­ა­ლი გახ­და. ყო­ველ დღეს ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი გან­წყო­ბი­თა და იმის რწმე­ნით ვი­წყებ, რომ ეს დღე უდი­დეს წარ­მა­ტე­ბას მო­მი­ტანს... ყო­ველ დი­ლას, რო­დე­საც სა­წო­ლი­დან ვდგე­ბი, სარ­კე­ში ვი­ხე­დე­ბი და ღი­მი­ლი­თა და რწმე­ნით ვამ­ბობ: „დღეს უდი­დე­სი წარ­მა­ტე­ბა მე­ლის!“

სა­ო­ცა­რია, მაგ­რამ რაც მას შემ­დეგ ასე და­ვი­წყე გაღ­ვი­ძე­ბა, ჩემი ცხოვ­რე­ბის ყვე­ლა მი­მარ­თუ­ლე­ბა ეტა­პობ­რი­ვად მო­წეს­რიგ­და. ეს სას­წა­ლია? არა, რა თქმა უნდა, მაგ­რამ, უნდა ით­ქვას, რომ კა­ნონ­ზო­მი­ე­რი სას­წა­უ­ლი. ასე რომ:

გახ­სოვ­დეთ დილა დღის კა­რიბ­ჭეა, ამი­ტომ, რო­გორც „შეხ­ვალთ“ ამ კა­რიბ­ჭე­ში, დღის გან­მავ­ლო­ბა­ში იმ გან­წყო­ბით იქ­ნე­ბით“.

სამ­ყა­რო დიდი სარ­კეა

„სამ­ყა­რო დიდი სარ­კეა, ის ადა­მი­ა­ნის აზ­რებს, სი­ტყვებს, მოქ­მე­დე­ბებს ირეკ­ლავს, უკან უბ­რუ­ნებს“ - გვე­უბ­ნე­ბა ავ­ტო­რი. ეს „დაბ­რუ­ნე­ბა“ მა­შინ­ვე არ ხდე­ბა, თუმ­ცა აუ­ცი­ლებ­ლად მოხ­დე­ბა. სწო­რედ ამი­ტომ ადა­მი­ანს მარ­თებს გა­აც­ნო­ბი­ე­როს სამ­ყა­როს სარ­კუ­ლი პრინ­ცი­პი, ისე­ვე რო­გორც, არ შე­იძ­ლე­ბა ჩვე­უ­ლებ­რივ სარ­კე­ში ჩა­ხედ­ვა ცუდი გან­წყო­ბით და სა­კუ­თა­რი გა­რეგ­ნო­ბის კრი­ტი­კა, ასე­ვე და­უშ­ვე­ბე­ლია ცუდ გან­წყო­ბა­ზე ყოფ­ნა და სა­კუ­თა­რი თა­ვი­სა თუ სხვე­ბის კრი­ტი­კა, რად­გა­ნაც სამ­ყა­რო ყვე­ლა­ფერს სარ­კი­სე­ბუ­რად ირეკ­ლავს...

„მი­წა­ში და­თე­სი­ლი ხორ­ბლის მარ­ცვლის­გან ხორ­ბა­ლი წარ­მო­ი­შო­ბა, სა­რე­ვე­ლას თეს­ლის­გან - სა­რე­ვე­ლა. ასეა ადა­მი­ა­ნის ფიქ­რე­ბის, სი­ტყვე­ბის, ემო­ცი­ე­ბი­სა და მოქ­მე­დე­ბე­ბის შემ­თხვე­ვა­შიც. ამ პრინ­ცი­პის გაც­ნო­ბი­ე­რე­ბა და გა­მო­ყე­ნე­ბა ადა­მი­ანს უდი­დეს დახ­მა­რე­ბას გა­უ­წევს... გახ­სოვ­დეთ, რო­გორც უყუ­რებთ სამ­ყა­როს - ის ისე­ვე გი­ყუ­რებთ თქვენ! იმე­ო­რებს თქვენს აზ­რებს, სი­ტყვებს, მოქ­მე­დე­ბას და გარ­კვე­უ­ლი დრო­ის შემ­დეგ გიბ­რუ­ნებთ. გჯე­რო­დეთ უკე­თე­სი მო­მავ­ლის და სამ­ყა­როც და­ი­ჯე­რებს თქვენს უკე­თეს მო­მა­ვალს“ - აღ­ნიშ­ნავს რა­მაზ გი­გა­უ­რი და დას­ძენს, რომ რო­დე­საც ადა­მი­ა­ნი სარ­კე­ში იმ­ზი­რე­ბა, უნდა გა­ი­აზ­როს, რომ იქი­დან მისი თავი შე­მოჰ­ყუ­რებს. ის ანა­რეკ­ლი კი „მზად არის“, მისი მოძ­რა­ო­ბე­ბი გა­ი­მე­ო­როს.

„სამ­ყა­როს სარ­კეც“ მზად არის გა­ი­მე­ო­როს არა მხო­ლოდ თქვე­ნი მოძ­რა­ო­ბე­ბი, არა­მედ თქვე­ნი სი­ტყვე­ბი და აზ­რე­ბიც კი. სარ­კე­ში ყო­ვე­ლი ჩა­ხედ­ვი­სას გა­უ­ღი­მეთ თავს, შე­ხე­დეთ რო­გორც წარ­მა­ტე­ბულ და ბედ­ნი­ერს ადა­მი­ანს!“

რა­მაზ გი­გა­უ­რი, წყარო: https://www.ambebi.ge/

დასაკომენტარებლად გთხოვთ გაიაროთ ავტორიზაცია/რეგისტრაცია